Życie we Francji
Maria Stuart i Franciszek II
Żywa, piękna i mądra (zgodnie spośród ówczesnymi przekazami) miała niezmiernie obiecujące dzieciństwo. Przebywając poza królewskim oczekiwała na zawarcie obiecanego małżeństwa, dysponowała wobec tym wszelkim wygodami, miała liczną służbę i nauczycieli.
Otrzymała też najlepsze możliwe w tym czasie wychowanie i znała następujące języki: francuski, łacinę, grekę, hiszpański, włoski i teraz owo rodzimy szkocki. Nauczyła się gry na dwóch instrumentach, pisania wierszy, jazdy na koniu, sokolnictwa i szycia.
24 kwietnia 1558 poślubiła delfina Franciszka w katedrze Notre Dame w Paryżu. Po śmierci Henryka II 10 lipca 1559 r. została królewską małżonką wobec swoim mężu, który panował obecnie w charakterze Franciszek II. też według prawami dziedziczenia Maria była następna w kolejce do tronu angielskiego po swojej kuzynce Elżbiecie I, która nie posiadała potomstwa. Pomimo, iż antykatolicka regulamin nie została uchwalona do 1701 r. owo Henryk VIII wykluczył w swoim testamencie Stuartów od dziedziczenia tronu Anglii.
Franciszek II Walezjusz zmarł 5 grudnia 1560 r. tudzież świekra Marii Katarzyna Medycejska została regentką w imieniu syna Karola IX. według warunkami traktatu edynburskiego podpisanego przez przedstawicieli Marii 6 lipca 1560 po śmierci Marii de Guise Francuzi wycofali się ze Szkocji i uznali Elżbietę I w charakterze władczynię Anglii. 18-letnia Maria permanentnie przebywająca we Francji odmawiała ratyfikacji traktatu.